
‘বিলংগিং: এ জাৰ্নী অব লাভ’ত ছোনিয়া গান্ধীয়ে (Sonia Gandhi memoir) প্ৰতিটো পৃষ্ঠাতে সময়ৰ চিত্ৰণ কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰতিটো খোজৰ সময় গ্ৰন্থখনৰ পৃষ্ঠাত প্ৰকাশ কৰিছে। ব্যক্তিগত সম্পৰ্ক, ৰাজনীতি, উত্থান-পতনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ছোনিয়া গান্ধী আৰু মেনকা গান্ধীৰ মাজত সম্পৰ্ক কেনে আছিল সকলো প্ৰকাশ কৰিছে। ছোনিয়া গান্ধীয়ে তেওঁৰ গ্ৰন্থ ‘Belonging: A Jaurney of Love’ত মেনকাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে। তেওঁ কয়, “১৯৭৩ চনত সঞ্জয় গান্ধীৰ ভৱিষ্যত পত্নীৰ সৈতে পৰিচয় হৈছিল; সেই সময়ত তেওঁ আছিল ‘দহ বছৰীয়া এগৰাকী সৰু, সজীৱ আৰু ধুনীয়া প্ৰাণৱন্ত ছোৱালী- যিগৰাকী তেতিয়াও প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱা নাছিল।”

ছোনিয়া গান্ধীয়ে লিখিছে যে মেনকা আৰু সঞ্জয় গান্ধীৰ বিবাহ হৈছিল মেনকাৰ ১৮ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছৰ বছৰটোত। ছোনিয়া গান্ধীয়ে যুৱতী মেনকাক গান্ধী পৰিয়ালৰ এগৰাকী উল্লাসিত, সজীৱ আৰু কনিষ্ঠ পত্নী বুলি অভিহিত কৰিছে। তেওঁৰ মতে, পিছলৈ তেওঁলোকৰ মাজত যি ৰাজনৈতিক দূৰত্ব গঢ় লৈ উঠিল, সেই দূৰত্বক আজিৰ প্ৰেক্ষাপটত “ৰিয়েলিটি শ্ব'”ৰ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি। গ্ৰন্থখনত ছোনিয়া গান্ধীয়ে লিখিছে, “মেনকা আছিল… অতিশয় শক্তিৰে ভৰা। আৰম্ভণিতে ঘৰলৈ এগৰাকী কমবয়সীয়া বোৱাৰী অহাটো যথেষ্ট আনন্দৰ কথা আছিল। কিন্তু লাহে লাহে ঘৰৰ পৰিৱেশ সলনি হ’বলৈ ধৰিলে আৰু বিভিন্ন বিষয়ত তিক্ততা আৰু অস্বস্তিৰ সৃষ্টি হ’বলৈ ধৰিলে।”
তিক্ততাৰ পৰিস্থিতিত ছোনিয়াই কি কৰিছিল সেই বিষয়েও তেওঁ লিখিছে। তেওঁ লিখিছে যে প্ৰথমতে কোনো পৰিস্থিতিত যেতিয়া মেনকাই চিৎকাৰ কৰিছিল তেতিয়া সাধাৰণতে পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিবলৈ তেওঁ মনে মনে আছিল। তাৰ পিছত তেওঁ লিখিছে, “কিন্তু যেতিয়া পৰিস্থিতি অসহ্যকৰ স্তৰত উপনীত হ’ল, তেতিয়া মই আৰু নিমাত হৈ থাকিব নোৱাৰিলো; বৰঞ্চ মই শক্তিশালী ভাষাত উত্তৰ দিওঁ।” বিয়াৰ পিছত সঞ্জয় আৰু মেনকাৰ মাজৰ দূৰত্বৰ কথাও তেওঁ উল্লেখ কৰিছে। ছোনিয়াই লিখিছে যে তেওঁলোকৰ কাজিয়াবোৰ প্ৰায়ে পৰিয়ালৰ আন সদস্যৰ দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল, বিশেষকৈ যেতিয়া তৰ্কবোৰে অশান্তিৰ ৰূপ লৈছিল। শাহুৱেক ইন্দিৰা গান্ধীৰ সান্নিধ্যতো মেনকাই কঠোৰ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ কৰা নাছিল বুলিও ছোনিয়াই দাবী কৰে।
ছোনিয়াই লিখিছে, “যেতিয়া তেওঁ বিচলিত হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ গালি-গালাজ বা কঠোৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিছিল— যিটো আমাৰ পৰিয়ালত সম্পূৰ্ণ গ্ৰহণযোগ্য নাছিল। এই আচৰণে সঞ্জয়ক বিব্ৰত কৰিছিল আৰু আমাক স্তম্ভিত কৰিছিল।”












